.:: δελτία τύπου ::.

Φραγκούλης Μίμης

Γεννήθηκε στον Πειραιά, σε μια μονοκατοικία πνιγμένη στις βουκαμβίλιες και τα γιασεμιά, γιομάτη από πολύχρωμες τριανταφυλλιές, γιούλια και μενεξέδες, έργο νοικοκυροσύνης της μητέρας του Μαρίας Βελουδάκη-Φραγκούλη που ήταν για αυτόν ''η αρχόντισσα τσι Κρήτης μα και η μοναδική αρχόντισσα τσι καρδιάς του''

Η αρχόντισσα του που την ευγνωμονεί, του έμαθε τα πρώτα στραταρίσματα στη ζωή και λίγο αργότερα του δίδαξε με την ευαισθησία της καλλιτέχνιδος, τα μυστικά της χαλκογραφίας, της ζωγραφικής και της χαρακτικής.

Ο πατέρας του ο καπετα-Νίκος Φραγκούλης, ο ''θαρραλέος μαχητής και ήρωας τσι ζωής, μα και ο βετεράνος των θαλασσών'' τον διαπαιδαγώγησε με ηθικές αξίες και αυστηρές οικογενειακές αρχές φερμένες από τη Κρήτη, ενώ του εμφύσησε την αγάπη για την Θάλασσα και τους ανθρώπους της.

Από μικρός του άρεσε να παίζει ανέμελα με τα κοχύλια και τα βότσαλα στην παραλία, παρατηρώντας τα παραπλέοντα πλοία και ακούγοντας τον βαρύ, επιβλητικό ήχο από τις μπουρούδες τους καθώς μπαινόβγαιναν στο λιμάνι.

Ολοκλήρωσε ως αριστούχος τις ναυτικές του σπουδές (είναι διπλωματούχος Μηχανικός Εμπορικού Ναυτικού και πτυχιούχος Πλοίαρχος Εμπορικού Ναυτικού). Ήδη από τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του δοκίμασε τις δυσάρεστες εμπειρίες από δυο εκραγείσες πυρκαγιές στα μηχανοστάσια εν πλω και ένα ναυάγιο τον Ιανουάριο του 1979 στα παγωμένα νερά της Ισπανίας, απ’ όπου διεσώθη ως εκ θαύματος. Τα γεγονότα αυτά ήταν ανασταλτικά για την συνέχιση της ναυτικής καριέρας του και τον ανάγκασαν να υποχωρήσει, υπακούοντας στην επιθυμία των γονιών του να διακόψει οριστικά τα ταξίδια, στρεφόμενος προς βιοπορισμό σε άλλο, στεριανό επάγγελμα.

Επέλεξε για τον σκοπό αυτό τον Δημόσιο τομέα και συγκεκριμένα τον κλάδο Διοικητικού-Λογιστικού, εγκαταλείποντας οριστικά τη καριέρα του Μηχανικού και Πλοιάρχου Ε.Ν. παραμένοντας ''ανιδιοτελής εραστής της Θεάς Θάλασσας'' ή ακόμη ''ονειρευόμενος τη Θάλασσα και επ' αγκύρα μαστροκαπετάνιος''.

Η προσαρμογή στο νέο του επάγγελμα δεν ήταν τόσο εύκολη. Τον κράτησε όμως όρθιο η συνέχιση της ενασχόλησής του με την θάλασσα, ως ερασιτέχνη πλέον, όπου κάθε απόγευμα μετά το γραφείο του ήταν κοντά της.

Ασχολήθηκε με την ιστιοπλοΐα ανοιχτής θαλάσσης, την ταχυπλοΐα και με τα άλλα στεριανά καλλιτεχνικά ενδιαφέροντά του, ενώ παράλληλα συνέχισε να συγγράφει.

Πεζογράφος στο ξεκίνημά του, άρχισε από πολύ νωρίς, από μαθητής ακόμη να αποτυπώνει τα όνειρά του και τις σκέψεις του πάνω στο χαρτί.

Οι εκθέσεις του στο μάθημα των Νέων Ελληνικών, ένα από τα αγαπημένα του μαθήματα εκτός αυτών της ναυτικής τέχνης, παραχωρούν τη θέση τους στα μικρά θεατρικά έργα και στους θεατρικούς μονολόγους που ήταν τα πρώτα έργα του και αναφέρονταν σε ό,τι είχαν σχέση με τα μαθητικά του χρόνια, τις αγωνίες και τις προσδοκίες της ηλικίας αυτής.

Τα πονήματα αυτά της εφηβείας του (μια αδημοσίευτη συλλογή από άρθρα, θεατρικά, διηγήματα και χρονογραφήματα, μαζί με τις πρώτες καταγραφές ποιητικού λόγου και τις ταξιδιωτικές εντυπώσεις που κατέγραφε ως ναυτικός και τον συνόδευαν σε κάθε ταξίδι μέσα στη βαλίτσα του),έμειναν για πάντα αγκαλιασμένα με τις αχιβάδες και τα κοράλλια του βυθού της Ισπανίας, μέσα στο σιδερένιο κουφάρι του M/V MARIA III στο ναυάγιο του, τον Ιανουάριο του 1979.

Όλα τα έργα αυτά ''της πρώτης του νιότης τα καμώματα'' δεν τόλμησε ποτέ να τα αναπαράγει. Τα αφιέρωσε με σεβασμό στη μεγάλη του αγάπη, τα εναπόθεσε ως ιερή σπονδή στη Θεά Θάλασσα. Πέρασαν αρκετά χρόνια χωρίς να αγγίξει τα μολύβια του ή τα πλήκτρα της γραφομηχανής. Ήταν ο καιρός της περισυλλογής, της μελέτης και ενεργοποίησης των στεριανών σχεδίων του.

Και να, εκεί που δεν το περίμενε, σε χρόνο ανύποπτο, ήρθε το κάλεσμα από τον παφλασμό του κύματος, το γλυκό μεθύσι από το σπρέι της θάλασσας που τον σπρώχνει να αγκαλιάσει πάλι την πένα του και να την αφήσει να χαϊδεύει απαλά την επιφάνεια ενός χαρτιού πλουτίζοντας το με εικόνες, εμπειρίες και συναισθήματα.

Υπηρετεί τον πεζό και ποιητικό λόγο, αποτυπώνοντας παραστάσεις και θέματα ναυτικού περιεχομένου υπό τη μορφή διηγήματος, νουβέλας ή μυθιστορήματος καθώς και ποίησης.

Συγχρόνως και παράλληλα με τα λογοτεχνικά ενδιαφέροντά του, μελετά και αποδίδει εξειδικευμένα ναυτικά τεχνικά θέματα, πολλές φορές μεταφράζοντας ξένες μελέτες ή ερευνά θέματα ιστορικού τεχνολογικού ενδιαφέροντος.

Τον ενθουσιάζει ακόμη η επιμέλεια βιογραφιών (έχει ήδη μία με επιτυχία στο ενεργητικό του και ήδη επιμελείται τη δεύτερη), ενώ η ανιδιοτελής αρωγή του σε μαθητές ναυτικών σχολών -όποτε του τη ζητούν- στα βασικά μαθήματά της γέφυρας και της μηχανής, του δίνουν ζωντάνια και νοιώθει σαν έφηβος.

Ένα ανοιξιάτικο πρωινό του 2003 και ενώ είχε ήδη ανανεώσει το ναυτικό του φυλλάδιο, το δίπλωμα και τα πυροσβεστικά/σωστικά πιστοποιητικά του με σκοπό να συνεχίσει την καριέρα του στη Θάλασσα απηυδισμένος απ' τη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, νωθρότητα και ρουτίνα - στοιχεία ασύμβατα με το χαρακτήρα του - απεφάσισε να συμμετάσχει στον επίσημο λογοτεχνικό θεσμό του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας ''ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ''.

Το αποτέλεσμα της συμμετοχής αυτής τον ενθαρρύνει αφού απέσπασε το Α΄ Βραβείο Λογοτεχνίας του έτους 2003 με το μυθιστόρημα ''ΜΕ ΤΟΥ ΜΑΛΕΒΥΖΙΩΤΗ ΤΣΙ ΠΗΔΟΥΣ ΣΤΟ ΚΑΜΠΟΥΝΙ''. Είναι η προσωπική κατάθεση του ναυαγίου του, ένας ύμνος αφιερωμένος στο κρητικό αίμα που κοχλάζει μέσα στο παγωμένο κορμί ενός έφηβου ναυαγού, σε ώρες τραγικές.

Επεχείρησε για δεύτερη φορά με την συμμετοχή του στο λογοτεχνικό διαγωνισμό ''ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ'' του έτους 2005 καταθέτοντας αυτή τη φορά την ποιητική του συλλογή ''ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ VEGA ΜΕ ΤΟΝ ΕΞΑΝΤΑ'' και αποσπώντας το Α΄ Βραβείο Ποίησης.

Η ποιητική αυτή συλλογή ''ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ VEGA ΜΕ ΤΟΝ ΕΞΑΝΤΑ'' αποτελείται από τρεις ξεχωριστές θεματικές ενότητες ποιημάτων με τίτλους:

  • α. ''ΣΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ'' με ποίηση που αναφέρεται σε πλοιάρχους
  • β. ''ΣΤΗ ΚΟΛΑΣΗ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΟΣΤΑΣΙΟΥ'' για μηχανικούς
  • γ. ''ΠΕΡΑΤΖΑΔΑ ΣΤΗ ΚΟΥΒΕΡΤΑ'' για άνδρες καταστρώματος

Στον ίδιο λογοτεχνικό διαγωνισμό του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας ''ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ'' του έτους 2005 απέσπασε συγχρόνως και το Β΄ Βραβείο πεζογραφίας ( στον οποίο επίσης συμμετείχε ) με το διήγημα του ''ΕΜΦΟΡΤΟΙ ΠΛΟΕΣ ΝΑΥΤΙΛΟΥ ΕΦΘΑΡΜΕΝΟΥ ΤΙΝΟΣ''. Εκτός των ναυτικών λογοτεχνικών διαγωνισμών, έχει συμμετάσχει σε γνωστούς στεριανούς πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς – όπως της Π.Ε.Λ (Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών), ''ΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ''κ.α – έχοντας κατά καιρούς αποσπάσει βραβεία άρθρου, θεατρικού μονολόγου, χρονογραφήματος, διηγήματος, καθώς και διάφορους επαίνους.

Στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του παραμένει ανέκδοτο ένα πλήθος έτοιμου λογοτεχνικού και ποιητικού υλικού καθώς και πρωτόλειο ίδιο, το οποίο ο συγγραφέας προτιμά να το βλέπει αναρτημένο σε αυστηρά επιλεγμένες από τον ίδιο ιστοσελίδες και ιστολόγια, ή ακόμη και συμμετέχον ως ανέκδοτο και μη εκδοθέν, σε επιλεγμένους κατά καιρούς από τον ίδιο λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.

Δημοσιεύει άρθρα σε λογοτεχνικά, ναυτικά και τεχνικά περιοδικά και έχει συγγράψει τα εξής βιβλία:

  • 1. ''ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ VEGA ΜΕ ΤΟΝ ΕΞΑΝΤΑ'' θαλασσινή ποιητική συλλογή
  • 2. ''ΜΕ ΤΟΥ ΜΑΛΕΒΥΖΙΩΤΗ ΤΣΙ ΠΗΔΟΥΣ ΣΤΟ ΚΑΜΠΟΥΝΙ'' θαλασσινό μυθιστόρημα
  • 3. ''ΕΜΦΟΡΤΟΙ ΠΛΟΕΣ ΝΑΥΤΙΛΟΥ ΕΦΘΑΡΜΕΝΟΥ ΤΙΝΟΣ'' θαλασσινό διήγημα 
  • 4. ''ΧΑΙΚΟΥ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ'' θαλασσινή ποίηση
  • 5. ''ΝΑΥΑΓΙΟ'' θαλασσινό μυθιστόρημα
  • 6. ''ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ'' θαλασσινά διηγήματα
  • 7. ''ΣΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ'' θαλασσινή ποίηση
  • 8. ''ΣΤΗ ΚΟΛΑΣΗ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΟΣΤΑΣΙΟΥ'' θαλασσινή ποίηση
  • 9. ''ΠΕΡΑΤΖΑΔΑ ΣΤΗ ΚΟΥΒΕΡΤΑ'' θαλασσινή ποίηση
  • 10. ''ΜΟΛΑ ΟΛΑ'' χρονογραφήματα

Είναι τακτικό μέλος της ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ την οποία έχει υπηρετήσει κατά το παρελθόν από τη θέση του Γεν. Γραμματέα Πειθαρχικού Συμβουλίου της και επίσης τακτικό μέλος της της ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ την οποία υπηρετεί στο Διοικητικό συμβούλιο ως έφορος για τις πολιτιστικές και πνευματικές εκδηλώσεις της.

Στις αρχές του συγκαταλέγονται η μη πώληση των βιβλίων του έναντι οποιουδήποτε αντιτίμου (αλλά η δωρεάν διάθεση τους στους λίγους που ενδιαφέρονται πραγματικά), καθώς και η μη προβολή τους σε εμπορικές προθήκες βιβλιοπωλείων ή σε λογής-λογής πάγκους εμποροπανηγύρεων και βιβλιοπαρουσιάσεων, χάριν δημοσιότητος και προβολής.

Τέλος, πιστεύοντας πως την Λογοτεχνία όπως και τον Πολιτισμό, οφείλει ο λογοτέχνης να υπηρετεί πρωτίστως με σεμνότητα, ήθος, συνέπεια και εν συνεχεία με διαρκή και επίπονη προσπάθεια βελτίωσης με την δια βίου επιμόρφωσή του, συνεχίζει τις σπουδές του στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο της Πάτρας στο αντικείμενο ''ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ''.

Διαβάστηκε 1530 φορές
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Φράγκος Αριστοτέλης Φροντιστής Αθανάσιος »

.:: πρόσφατα νέα ::.