.:: δελτία τύπου ::.

Σιμωνέτης Γιάννης

Γιάννης Σιμωνέτης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1926. Το 1938, μόλις τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο, μπήκε στο επάγγελμα του επιπλοποιού στο οποίο παρέμεινε μέχρι το 1944. Στη συνέχεια εργάστηκε σε μεγάλο φαρμακείο της Αθήνας ως βοηθός φαρμακοποιός φοιτώντας παράλληλα στο οκτατάξιο νυχτερινό γυμνάσιο χάρη στον κατοχικό Νόμο «περί των κατ' οίκον διδαχθέντων», Στο επάγγελμα του βοηθού φαρμακοποιού παρέμεινε μέχρι την κατάταξή του στο στρατό, όπου υπηρέτησε επί τριάντα έξι μήνες ως έφεδρος αξιωματικός του πεζικού μέχρι το 1952, οπότε επέστρεψε στην πολιτική ζωή ενασχολούμενος με διάφορα τεχνικά επαγγέλματα όπως: Λιθογράφος και μακετίστας διαφημιστικών εντύπων, σιδηρουργός, καθώς και με διάφορες εξειδικευμένες εργασίες δηλαδή πατίνες και επιχρυσώσεις επίπλων, λουστραρίσματα, κινέζικη ζωγραφική επάνω σε έπιπλα, όπου και εγκαινίασε νέους τρόπους εργασίας και τεχνικές. Τελικά ασχολήθηκε εντατικά με την έρευνα και τη μελέτη του κατασκευαστικού και του προοπτικού ιδίως σχεδίου του επίπλου σε συνάρτηση με τη διαρρύθμιση και τη διακόσμηση του εσωτερικού χώρου. Μη έχοντας μέχρι τότε καμία σχετική παιδεία, ή προηγούμενη γνώση περί προοπτικής, ασχολήθηκε με την σε βάθος έρευνα της προοπτικής των φωτογραφιών, που παρουσίαζαν αντικείμενα και εσωτερικούς χώρους. Αποτέλεσμα αυτής της έρευνας είναι η υιοθέτηση και επαγγελματική εφαρμογή ενός εντελώς ιδιότυπου συστήματος προοπτικής και φωτοσκίασης, το οποίο χρησιμοποίησε στις μελέτες του για τη διαμόρφωση και τη διακόσμηση του εσωτερικού χώρου σε τρόπο που τα προοπτικά σχέδιά του να δίνουν την εντύπωση φωτογραφιών. Αυτό το ιδιότυπο σύστημα το δίδαξε αργότερα στους μαθητές του, όταν κλήθηκε να διδάξει σχέδιο κατασκευαστικό και προοπτικό καθώς και ρυθμολογία επίπλου στη σχολή διακοσμητικών τεχνών ΒΑΚΑΛΟ στην οποία δίδαξε επί οκτώ χρόνια. Το 1954 προσλήφθηκε σε μεγάλο εργοστάσιο επίπλων σαν διακοσμητής και σχεδιαστής στο οποίο, μεταξύ των άλλων εργασιών του, πραγματοποίησε και τη μελέτη της επίπλωσης των ανακτόρων του τότε αυτοκράτορα της Αιθιοπίας Χαϊλέ Σελασιέ καθώς επίσης εκπόνησε και τη μελέτη των διαφόρων κατασκευών και της επίπλωσης της νεοσυσταθείσας τότε πλαζ ΑΣΤΗΡ της Γλυφάδος. Το 1957 άνοιξε γραφείο μελετών και διακόσμησης εσωτερικών χώρων. Ανέλαβε σχετικές μελέτες στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Το 1981 εκτέθηκαν στα εκθετήρια του ΕΟΜΜΕΧ πρωτότυπα σχέδιά του με θέμα την πρόταση μιας καθαρά ελληνικής γραμμή; στο σύ'Υχρονο ελληνικό έπιπλο. Η έκθεση αυτή πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Το 1982, με την ευκαιρία της FURNIDEC στη Θεσσαλονίκη, έλαβε μέρος ως επίσημος ομιλητής εκ μέρους της Ενώσεως Ελλήνων Διακοσμητών καθώς και της Συντεχνίας των Επιπλοποιών της Αθήνας με θέμα την ανάγκη της παρουσίασης νέων και πρωτότυπων ιδεών και σχεδίων στον χώρο της ελληνικής επιπλοποιίας με σκοπό την απαγκίστρωση των επιπλοποιών μας από την κατάρα της δουλικής αντιγραφής των ξένων προτύπων και των ξενόφερτων ιδεών οι οποίες κοντεύουν να αλλοιώσουν τον αυθεντικό και πανάρχαιο χαρακτήρα της τέχνης του ελληνικού επίπλου.Ήδη έχει ετοιμάσει μία σειρά νέων σύγχρονων επίπλων αλλά σε μια μεθοδευμένη ελληνική γραμμή η οποία σε κάποια ευλογημένη στιγμή θα πρέπει να προκαλέσει το ενδιαφέρον των αρμοδίων του κράτους μας. • Διδακτικό έργο: Πέραν από την οκταετή υπηρεσία του ως διδάσκων στην Σχολή Διακοσμητικών Σπουδών ΒΑΚΑΛΟ καθώς και εις τα ΙΕΚ της Νέας Ιωνίας, όπου υπηρέτησε για δύο περίπου χρόνια, δίδαξε επίσης προοπτικό και κατασκευαστικό σχέδιο προς τους επιπλοποιούς καθώς και προς τους Διακοσμητές μέσα από τις στήλες των κλαδικών περιοδικών τους όπως: «ο Κόσμος του Επίπλου», της Συντεχνίας των Επιπλοποιών και «Μορφολόγος Διακοσμητής» του Πανελλήνιου Συλλόγου Ελλήνων Διακοσμητών. Στους δύο αυτούς Συλλόγους υπήρξε τακτικό μέλος. • Δημοσιεύσεις: Άρθρα και μελέτες του, σχετικά με τη διακόσμηση και την διαμόρφωση των χώρων καθώς και με την ιστορία και τη ρυθμολογία του επίπλου, έχουν δημοσιευθεί σε πολλά περιοδικά και σε εφημερίδες τόσο της Αθήνας όσο και της Κέρκυρας με κριτικές και με προτάσεις σχετικές με το έπιπλο και τη διακόσμηση. • Συγγραφικό έργο: Το 1991 εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Στρατή Φιλιππότη βιβλίο του Γιάννη Σιμωνέτη με αναφορές στις χαμένες «ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΘΗΣΕΙΟΥ» που εξαφανίστηκαν εξ αιτίας των αρχαιολογικών ανασκαφών που πραγματοποιήθηκαν από την Αμερικανική αρχαιολογική σχολή λίγο πριν από την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Επόμενο συγγραφικό έργο του είναι ένα ιδιότυπο λεξικό της τεχνικής ορολογίας με τεχνικούς όρους των τεχνών της οικοδομής και του επίπλου αλλά με προεκτάσεις γλωσσολογικές που παραπέμπουν στην κυριολεξία των τεχνικών όρων. Είναι ένα έργο που απησχόλησε τον συγγραφέα για δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια. Αποτελείται από 480 σελίδες, περιέχει 354 σχέδια καμωμένα από τον συγγραφέα καθώς και 1171 λήμματα. Είναι ένα έργο ζωής χειροποίητο ολόκληρο από αυτόν. Αυτό το έργο του εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο ΞΥΛΟ- ΕΠΠΙΛΟ σε μια θαυμάσια έκδοση. Το τρίτο στη σειρά συγγραφικό του έργο εκδόθηκε και πάλιν από τον εκδοτικό οίκο του Στρατή Φιλιππότη και αναφέρεται στην παλιότερη εποχή τηξ Αθήνας με αναμνήσεις του συγγραφέα και έχει τίτλο «Η ΑΘΗΝΑ ΚΑΠΟΤΕ». Ήδη ετοιμάζει ένα καινούριο βιβλίο με θέμα την συνοπτική ιστορία του επίπλου στην Ελλάδα από τα νεολιθικά χρόνια μέχρι τις μέρες μας. Eίναι μόνιμος συνεργάτης του Αθηναϊκού Ημερολογίου των εκδόσεων Στρατή Φιλιππότη στο οποίο καταχωρούνται προσωπικές αναμνήσεις από την προπολεμική Αθήνα καθώς και τεχνικά θέματα. • Τιμητικές Διακρίσεις Του απονεμήθηκαν διακρίσεις: Από τον Σύλλογο των Αθηναίων για τις προτάσεις του στον διαγωνισμό με σκοπό την αναμόρφωση των Αθηνών το 1954. Από την Συντεχνία των Επιπλοποιών της Αθήνας για την προσφορά του στην Ελληνική Επιπλοποιία το 1978. Από την Λέσχη των Λάϊονς του Χαλανδρίου για τα έτη: 1986, 1989, 1992, 1994 και 1995 για την συμμετοχή του στο ανθρωπιστικό έργο αυτής της διεθνούς οργανώσεως καθώς επίσης και για τη συμβολή του στην ελληνική Λαογραφία με το βιβλίο του με τίτλο «θΗΣΕΙΟ», που αναφέρεται στις γειτονιές του θησείου. Το 1994 τιμήθηκε από τον Σύλλογο Μορφολόγων Διακοσμητών για την μακρόχρονη συμβολή του στην τέχνη της εσωτερικής διακόσμησης. Ήδη τώρα είναι συνταξιούχος του ΤΕΒΕ και ασχολείται με την συγγραφή μελετών που έχουν σχέση με το ελληνικό έπιπλο και την ιστορία του καθώς και με αναμνήσεις από την περασμένη του ζωή. Είναι τακτικό μέλος της εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.
Διαβάστηκε 1042 φορές
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Στουραϊτης Γεράσιμος Συρρή – Χαννάκη Τζένη »

.:: πρόσφατα νέα ::.